آموزش سئو و بهینه سازی

آموزش سئو، وبلاگ نویسی، بازاریابی اینترنتی و مبانی بازاریابی اجتماعی

آموزش سئو و بهینه سازی

آموزش سئو، وبلاگ نویسی، بازاریابی اینترنتی و مبانی بازاریابی اجتماعی

وان بلاگینگ وبلاگ ساده و محتوا محور برای آشنایی وبلاگ نویسان مبتدی و تازه وارد، ساخته شده است تا بتواند با کمک آموزش های تهیه شده توسط تیم مدیریت به آنها یاد بدهد چطور محتوای سبز را وارد وبلاگستان فارسی کنند.

۲ مطلب در تیر ۱۳۹۶ ثبت شده است

حدود 2 سال پیش بود که من به تشویق آقای میرزائی و وبلاگ لذت وبلاگ نویسی وارد این دنیای بزرگ، یعنی وبلاگ نویسی شدم. از همون اول برای خودم وبلاگستان رو به دو دسته تقسیم کردم. وبلاگ هایی که نویسندگانشان، با عشق برای وبلاگشان می نویسند و دسته ای دیگر که وبلاگشان را با کپی کردن از سایت های مختلف دیگر، بروز میکنند. همیشه سعی کردم دنبال کننده دسته اول باشم چون خودم همین کار رو می کردم.

آن زمان واقعا پیدا کردن وبلاگ خوب که جزء دسته اول باشد، کار آنچنان سختی نبود. نهایتش 2 الی 3 دقیقه تا پیدا کردن وبلاگ مورد نظرت فاصله داشتی و بعد از آن هم غرق در خواندن افکار نویسنده شدن و از یاد بردن زمان تا اینکه مادرت صدات بزنه و بگه : «ناهار حاضره!» یا اینکه مطلب وبلاگ تمام بشوند. خیلی دوست داشتم دوباره به اون روزها بگردم ولی نمی شود.

به عنوان یک وبلاگ نویس بی تجربه و بی ادعا، که بیش از 12 ساعت روز خود را وقف فضای مجازی می کند، به سرایت می گویم که وبلاگستان فارسی در کُما به سر می برد.

چرا و چگونه را نمی دانم. وقتی وارد وبلاگ نویسی شدم به خودم قول دادم که هیچ وقت دست از وبلاگ نوشتن نکشم. حتی اگر دلسرد شدم و 1 سال وبلاگم را آپدیت نکردم، برای تبریک سال نو پستی رو بگذارم. اما این روز ها وقتی حوصله ام سر می رود و بر حساب عادت قدیمی توی ایترنت دنبال وبلاگ جدیدی میگردم تا کمی وقتم را پر کنم، جزء چندین وبلاگ که درباره فواید سیب و کرفس و وبلاگی که زندگی نامه خوانندگان را می گذارند، چیزی پیدا نمی کنم. 

وقتی هم که بیخیال آن میشوم و به سراغ وبلاگ های قدیمی می روم، می بینم یا آپدیت نمی شوند یا پر شدن از تبلیغاتی که نفس محتوای وبلاگ را بریده است، حال که بحث تبلیغات آمد بهتر است این نکته را گوشزد کنم که به هیچ وقت مخالف تبلیغ نیستم و به نظرم یک وبلاگ نویس باید نسبت به محتوایی که تولید میکند، درآمدی را داشته باشد ولی نه آنقدری که باعث شود خواننده وبلاگش پنجره را ببندد.

خلاصه اینکه، گاهی آدم خسته می شود و تنها ناراحت می شود که چرا ؟ واقعا چرا باید توی کُما باشیم؟ شاید علیرضا شیرازی درست پیش بینی کرده بود. پیشنهاد می کنم مطلب دیروز، امروز و فردای وبلاگ نویسی فارسی را بخوانید.


سلام. نمیدونم باید غمگین باشم که این مطلب رو مینویسم یا خوشحال. به هر حال من آدم منصفی هستم و اونطوری که بود توی این 6 ماه اخیر فعالیت آنچنانی نداشتم و واقعا از این بابت از تمام خوانندگان وان بلاگینگ عذر خواهی میکنم و قطعا مشکل از من بوده و لیافت نداشتم تا در خدمت شما عزیزان باشم.


اگر بخوام حقیقت رو بگم، قرار بود که یک پست بنویسم و برای همیشه با وان بلاگینگ که من رو با خیلی آشنا کرد و کلی نکته بهم یاد داد خداحافظی کنم اما واقعا دلم نیومد با این وبلاگم خداحافظی کنم و نمی خوام این وبلاگ هم شبیه هزاران وبلاگ دیگه ای باشه که داشتم. البته که اینطوری نبوده و نخواهد بود (انشالله) چون توی بقیه وبلاگ ها هیچ وقت به اندازه وان بلاگینگ یاد نگرفتم. دیشب با دوستانم گپی داشتیم تا بتونیم این وبلاگ رو با مطالب تجربی، ترجمه و پست های مهمان زنده نگهداریم. حقیقتش اینه که دوستان زیادی کمک کردن و خیلی از شما ها هم پست مهمان فرستادید ولی متاسفانه باید بگم کیفیت ها از اونچه در نظر من بود پایین تر بود. به همین دلیل تصمیم گرفتم با یکی دو تا از دوستای قدیمی و چندین دوست جدید که معرفی خواهم کرد با تولید محتوا توسط خودمون، این وبلاگ رو دوباره زنده نگه داریم.


امیدوارم بتونیم، به همون اندازه و حتی بیشتر مثل قدیم، روی وبلاگستان فارسی تاثیر گذار باشیم. مچکر.